ต้นฉบับโดย

>> อาจารย์ ดร.ปิติ ศรีแสงนาม คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
>>
>> ไม่อยากให้พ่อของแผ่นดิน และเจ้าหญิงอันเป็นที่รักของพวกเราต้องเสียพระทัย
>> เพราะคนในประเทศ
>> ขัดแย้งแตกแยก ..
>>
>> ผมเว้นช่วงไม่ได้เขียนบทความใหม่ๆ ลงใน Blog มาระยะหนึ่งแล้ว
>> เนื่องจากความกังวลว่าถ้าเขียน
>> อะไรลงไป ความเครียดจากสถานการณ์ จะทำให้ผมใช้ถ้อยคำที่รุนแรง …
>> แต่เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์
>> ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสพูดคุยกับผู้ใหญ่หลายๆ ท่านจากหลายๆ วงการ
>> และสิ่งทีผมรับทราบมามัน
>> ทำให้ผมทนนิ่งอยู่ไม่ได้ ที่จะต้องถ่ายทอดเรื่องราวเหล่านี้ให้ทุกๆ
>> ท่านได้อ่าน แม้ว่าเรื่องต่อไปนี้อาจ
>> ไม่บังควรที่จะนำมาเผยแพร่ แต่ด้วยความรักและเทิดทูนในสถาบันชาติ ศาสนา
>> และพระมหากษัตริย์
>> ผมจำเป็นที่จะต้องถ่ายทอดเรื่องต่อไปนี้ครับ
>>
>> ผมขอเล่าเรื่องต่อไปนี้ในลักษณะของนิทานแล้วกันนะครับ ..
>> ถ้าสิ่งที่ผมถ่ายทอดออกไปด้วยความรัก
>> และเทิดทูนสถาบันหลักของประเทศ ทำให้เกิดการระคายเคืองเบื้องพระยุคลบาท
>> กระผม นายปิติ ศรี
>> แสงนาม ขอน้อมรับความผิดนี้แต่เพียงผู้เดียว
>>
>> ในประเทศสมมติประเทศหนึ่ง
>> ท่ามกลางความขัดแย้งทางความคิดของคนในสังคมสังคมหนึ่ง มีกลุ่ม
>> ที่ชอบใช้ความรุนแรง และพยายามสร้างความแตกแยกของคนในประเทศ
>> โดยปลุกกระแสความแตก
>> ต่างทางชนชั้นเรียกตัวเองว่า “ ไ พ ร่ ”…
>> เพื่อต่อต้านล้มล้างกลุ่มทีพวกมันเรียกว่า “ อำ ม า ต ย์ ”
>> ซึ่งได้รับการพิสูจน์แล้วว่า พวกมันต้องการล้มล้างสถาบันที่สำคัญของชาติ
>> …คนกลุ่มนี้พยายามทุก
>> วิถีทางที่จะใช้การยั่วยุเพื่อทำให้สังคมเกิดความขัดแย้งที่รุนแรง ..
>> มีการปิดล้อมสถานที่ซึ่งเป็นสถาน
>> ที่เชิงสัญลักษณ์ เช่น ถ น น ที่มีชื่อมีความหมายเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์
>> ปิดล้อม โ ร ง พ ย า บ า ล
>> ซึ่งมีชื่อตามพระนามของมหาราชอันเป็นที่รักของประเทศนี้
>>
>> นอกจากนั้น แล้วในโรงพยาบาลแห่งนี้
>> ยังเป็นที่พำนักของประมุขทางศาสนาของประเทศแห่งนี้ ซึ่ง
>> กำลังอาพาธอยู่ด้วย และยังมีการ ลำ เ ลี ย ง อ า วุ ธ ส ง ค ร า ม แ ล ะ วั
>> ต ถุ ร ะ เ บิ ด ไปวางไว้
>> ยังตำแหน่งซึ่งใกล้เคียงกับอาคาร 2
>> อาคารของโรงพยาบาลแห่งนี้ซึ่งมีชื่ออาคารในเชิงสัญลักษณ์อีก
>> ด้วย … เป็นการแสดงให้เห็นว่าไพร่พวกนี้มีเป้าหมายที่ชัดเจนยิ่งว่า
>> ต้องการพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินของ
>> ประเทศสมมติแห่งนี้
>>
>> เจ้าหญิงของประเทศแห่งนี้ เป็นเจ้าหญิงที่ประชาชนทั้งประเทศรัก
>> ศรัทธาและเทิดทูนอย่างยิ่ง ประชา
>> ชนทุกคนในประเทศพร้อม ที่จะขนานพระนามของท่านประดุจนางฟ้า
>> ท่านทรงรักและผูกพันโรงพยา
>> บาลแห่งนี้เป็นอย่างยิ่ง… อาคารๆ หนึ่งของโรงพยาบาลแห่งนี้
>> ก็มีห้องทรงงานของท่านอยู่ภายใน
>> ท่านก็อยากอย่างยิ่ง ที่จะสละห้องทำงานแห่งนี้
>> และบูรณะอาคารหลังนี้ให้เป็นห้องพักของผู้ป่วย
>> เพราะท่านพิจารณาว่า จะเป็นประโยชน์มากกว่า
>> ถ้าจะเปลี่ยนห้องทำงานของคนไม่กี่คน ให้กลายเป็น
>> ห้องพักที่รักษาชีวิตผู้ป่วยได้มากขึ้น
>>
>> แล้ววันหนึ่ง พวกไพร่หัวรุนแรงกลุ่มหนึ่ง ก็เข้ามาบุกตรวจค้นโรงพยาบาล
>> เพราะสัญญาวิปลาสไปว่า
>> มีทหารติดอาวุธครบมือ
>> ที่พร้อมจะสลายการชุมนุมของพวกมันซ่อนตัวอยู่ในโรงพยาบาล ทั้งๆ ที่โดย
>> หลักมนุษยธรรมสากลแล้ว โรงพยาบาลถือเป็นกลางทางการเมือง
>> กองกำลังฝ่ายใดก็จะไม่ใช้ความ
>> รุนแรง ไม่ใช้กำลังในเขตโรงพยาบาล …แต่ก็นั่นแหล่ะ อ ย่ า ไ ป ถ า ม ห า
>> ม นุ ษ ย ธ ร ร ม
>> จ า ก พ ว ก ข อ ง สั ต ว์ น ร ก …
>> พวกมันบุกเข้าไปในโรงพยาบาลเพื่อสร้างสถานการณ์ พวกมัน
>> ข่มเหงรังแกผู้ป่วย พวกมันทำลายขวัญกำลังใจของแพทย์ พยาบาล
>> และบุคลากรทางการแพทย์
>>
>> พวกมันข่มขู่ทุกคนในโรงพยาบาลแห่งนั้น
>> มีการล้วงละเมิดทางเพศโดยการใช้คำพูดจาบจ้วงพยาบาล
>> มีการตรวจค้น ยึด ขโมยทรัพย์สิน
>> จนโรงพยาบาลแห่งนั้นต้องประกาศปิดให้บริการชั่วคราว ต้องมี
>> การขนย้ายผู้ป่วย ทุกคนตื่นตระหนก ทุกคนเสียขวัญอย่างที่สุด
>>
>> เจ้าหญิงอันเป็นที่รักของพวกเราทรงทุกข์พระทัยอย่างยิ่ง
>> ผู้ใหญ่หลายท่านที่มีโอกาสได้ถวายงานเล่า
>> ว่า ท่านไม่ได้กังวลเรื่องว่าไพร่เหล่านั้นจะมาล้มล้างสถาบัน
>> ไม่ได้กังวลเรื่องความเสียหายของโรง
>> พยาบาลใดๆ ทั้งสิ้น
>> แต่ท่านทรงทุกข์พระทัยอย่างยิ่งเพราะไม่อยากให้มีผู้เสียชีวิต
>> ทั้งผู้ป่วยที่ต้อง
>> เคลื่อนย้าย
>> ทั้งผู้ป่วยที่รอรับการรักษาแต่จะไม่ได้รับการรักษาเพราะโรงพยาบาลต้องปิดชั่วคราว
>> คน
>> ป่วยที่รอคิวรับการรักษาเป็นแรมเดือน ต้องโดนเลื่อนออกไป
>> ..เสียโอกาสการรักษา โรคภัยก็จะรุมเล้า
>> คนป่วยเหล่านี้มากขึ้น การสูญเสียชีวิตที่จะเกิดขึ้น
>> คนป่วยที่ต้องย้ายไปพักฟื้นที่บ้านอาจจะไม่ได้รับ
>> การดูแลรักษาที่ถูกต้อง รวมทั้งทรงเป็นห่วงว่าถ้ามีการสลายการชุมนุม
>> คนในประเทศอาจจะต้องมา
>> สูญเสียชีวิต ท่านเป็นห่วงคนทั้งประเทศไม่ว่าคนๆ นั้นจะเป็นฝ่ายใดก็ตาม
>>
>> .. เสียงเล่าจากผู้มีโอกาสถวายงานเจ้าหญิงของเราเล่าว่า
>> ถวายงานรับใช้ท่านมาหลายๆ สิบปี ไม่
>> เคยเห็นท่านเครียดจนต้องน้ำตาไหลเหมือนในครั้งนี้ ท่านเป็นห่วงทุกๆ คน
>> ท่านเป็นห่วงประชาชน
>> ทุกกลุ่มทุกฝ่ายในประเทศ
>>
>> ผู้ใหญ่หลายๆ ท่านเล่าว่า
>> ตอนนี้พระราชาอันเป็นที่รักของประชาชนเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าจะมีพระพลา-
>> นามัยดีขึ้นแล้วจากการเจ็บป่วย แต่ก็ทรงเศร้าและทุกข์พระทัยเป็นอย่างยิ่ง
>> ….ไม่ใช่เพราะคนกลุ่มนั้น
>> จะมาล้มล้างสถาบันของท่าน แต่ที่เศร้าเสียพระทัย
>> เพราะพระราชาทรงเป็นห่วงอย่างยิ่งที่เห็นคนใน
>> ประเทศซึ่งปวารณาขอเป็นลูกของท่านต้องมาขัดแย้ง แตกแยก และทำลายล้างกันเอง
>>
>> ตอนบ่ายของวันนั้น … ท่ามกลางความโกลาหลวุ่นวายในโรงพยาบาลแห่งนั้น
>> ผู้ป่วยหลายคนนอนรอ
>> การเคลื่อนย้ายอยู่ตามทางเดินในโรงพยาบาล แม่หลายคน อุ้มลูกเล็กๆ
>> เพื่อให้แขนอยู่ในตำแหน่งที่
>> สายน้ำเกลือจะยึดยาวลงมาถึง
>> เพราะการนอนอยู่บนพื้นทำให้สายน้ำเกลือยาวลงมาไม่พอ ไม่เหมือน
>> การนอนพักอยู่บนเตียงผู้ป่วย ท่ามกลางความกังวล…
>> เพราะขาดแคลนอุปกรณ์ทางการแพทย์ในการ
>> เคลื่อนย้ายผู้ป่วย
>> ท่ามกลางความเสียขวัญเป็นอย่างยิ่งเพราะผู้ป่วยบางรายก็มีอาการทรุดหนักขึ้นมา
>> จากการเคลื่อนย้าย เสียงร้องของเด็กที่เจ็บป่วย ตกใจ และเสียขวัญ
>>
>> ตอนบ่ายวันเดียวกันนี้เอง.. เจ้าหญิงของเรายกเลิกนัดหมายงานทุกอย่าง
>> ท่านไม่กังวลถึงความปลอด
>> ภัยส่วนพระองค์ใดๆ ทั้งสิ้น ท่านทรงเสด็จพระราชดำเนินไปเยี่ยมผู้ป่วย
>> ไปเยี่ยมหมอ เยี่ยมพยาบาล
>> และเยี่ยมทุกๆ คนในโรงพยาบาลแห่งนั้น
>>
>> เนื่องจากพวกไพร่มันปิดล้อมถนนไว้ ท่านต้องเสด็จพระราชดำเนิน
>> ท่านเดินด้วยพระองค์เองไม่ยอม
>> นั่งรถใดๆ ทั้งสิ้นจากริมฝั่งถนนหนึ่งของโรงพยาบาล
>> ไปยังริมสุดของอีกฝั่งหนึ่งของโรงพยาล ทรง
>> เสด็จพระราชดำเนินไปเยี่ยม ไปดูแล ไปให้กำลังใจกับคนทุกคน ในทุกชั้น
>> ทุกแผนกในโรงพยาบาล
>> แห่งนั้น
>>
>> ทุกๆ คนในโรงพยาบาลแห่งนั้นตื้นตันใจเป็นอย่างยิ่ง
>> เกือบทุกคนร้องไห้เพราะสำนึกในพระมหากรุณา
>> ธิคุณ ท่ามกลางความทุกข์ยากอย่างยิ่ง
>> เจ้าหญิงพระองค์นั้นทรงเสียสละความสุขส่วนพระองค์ เสด็จ
>> พระราชดำเนินเดินออกมาร่วมทุกข์ร่วมสุขกับประชาชนของพระองค์อย่างใกล้ชิด
>>
>> ขวัญและกำลังใจของทุกคนในโรงพยาบาลแห่งนั้นดีขึ้นอย่างยิ่ง
>> ประเทศแห่งนี้มีพระราชา และเจ้าหญิง
>> ที่ทรงรักและห่วงใยประชาชนของพระองค์ขนาดนี้
>> ทรงเสียสละเพื่อประชาชนของท่านได้ขนาดนี้ แล้ว
>> ทำไม ยังมี สั ต ว์ น ร ก
>> บางพวกต้องการทำลายล้างสถาบันอันเป็นที่รักของเรา.. ทำไมยังมีคน อ า
>> ภั พ อั บ ปั ญ ญ า บ า ง ค น ย อ ม รั บ เ งิ น เ พี ยง เ ล็ ก น้ อ ย
>> แล้วออกมาสนับสนุนสัตว์
>> นรกพวกนี้
>>
>> ทั้งๆที่.. ปั ญ ห า ทั้ ง ห ม ด มั น เ กิ ด จ า ก สั ต ว์ น ร ก เ พี ย ง
>> ตั ว เ ดี ย ว…
>>
>> ที่ตอนนี้ มั น เ อ ง ก็ บ อ ก ว่ า มันเป็นประชาชนของประเทศอื่นไปแล้ว
>>
>> แล้วพวกเราที่มีความสุข มีชีวิตที่กินดีอยู่ดี
>> ในประเทศที่เจริญเติบโตก้าวหน้ามาได้ทุกวันนี้ ก็เพราะการ
>> ทำงานอย่างหนักของพระราชาและเจ้าหญิงพระองค์นี้
>>
>> จะทำอะไรได้บ้างเพื่อทั้ง 2 พระองค์และประเทศของเรา…

โดยพงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง ในงานรับรางวัลนาฏราช

http://www.f0nt.com/headline/10-apps-for-managing-your-fonts/

http://designm.ag/resources/free-fonts-for-professional-design/